De drie visies

 

De drie levensbeschouwelijke visie

Het is mogelijk dat een nieuwe raad en een nieuw college andere ideologische keuzes gaan maken, ook op het sociaal domein. We hebben de mogeijke gevolgen daarvan onderzocht. Daarbij zijn we uitgegaan van drie mogelijke ideologische verschuivingen: naar een meer individualistisch beleid, een meer collectief of een meer sociaal.

Denkrichting 1: individualistisch

Achter deze denkrichting zit het ideologische uitgangspunt dat het individu de hoeksteen van de samenleving is. Het individu is eigenaar van zichzelf en van wat het produceert. Het is zijn eigen baas en kan daarom niet gedwongen worden om bijvoorbeeld een valhelm te dragen of autogordel om te doen.
Het nastreven van vrijheid staat centraal. Van de drie inhoudelijke doelen van het gemeentebeleid op het sociaal domein is versterking van de zelfredzaamheid met afstand de belangrijkste.

We zijn volgens deze visie te snel geneigd de effectiviteit en doelmatigheid van overheidshandelen te overschatten. Daarom staat men onder meer sceptisch tegenover indirecte effecten op de zelfredzaamheid.
Bevorderen van de zelfredzaamheid van kinderen is belangrijk, want zij moeten zich nog tot een volwassen, zelfstandig individu ontwikkelen. Maar volwassenen moeten hun eigen keuzes maken.

Directe of indirecte subsidiëring van hun bibliotheek-, theater- of museumbezoek, sociale activiteiten of sportbeoefening is daarom ongewenst. In individuele gevallen kunnen volwassen inwoners hiervoor gesteund worden, maar niet de meerderheid van de volwassenen die op deze terreinen beter hun keuzes kunnen maken dan de overheid dat voor hen kan doen.

Let wel:

  • Ook hier stelt de rijksoverheid grenzen aan de bezuinigingsmogelijkheden.
  • City- of regiomarketing-overwegingen kunnen reden zijn om sommige sport- of cultuurvoorzieningen voor volwassenen tòch te subsidiëren. De redenen daarvoor liggen echter niet in het sociaal beleid.

Denkrichting 2: collectief

In een collectieve visie is het individu helemaal niet zo sterk, autonoom en zelfstandig als sommige mensen graag geloven. Zeker, sommige mensen zijn dat wel, maar die hebben geluk gehad, met bij deze tijd passende genen, een effectieve opvoeding en een goede lichamelijke en geestelijke gezondheid. Is de collectieve visie. Mensen die met minder geluk, zelfvertrouwen, zelfdiscipline en doorzettingsvermogen uit hun jeugd zijn gekomen is dat niet te verwijten. Zij hebben onze solidariteit nodig.

De samenleving bestaat niet uit een optelsom van autonome individuen. We vormen samen de samenleving en zijn voor een deel samen verantwoordelijk, ook voor wie niet mee kan. Alleen de democratisch gelegitimeerde overheid is in staat om namens de samenleving als collectief de hulp van mensen te financieren.

De collectivistische visie:

  • Gaat ervan uit dan mensen in principe iets willen betekenen voor de samenleving en dat we hen daarom in de eerste plaats moeten activeren door hen te helpen.
  • Wil experimenteren om werkzoekenden meer ruimte te geven om bij te verdienen en om zonder sollicitatieplicht hun uitkering te houden.
  • Stelt dat we niet mogen bezuinigen om te bezuinigen op mensen die onze hulp verdienen en die geen prikkel meer nodig hebben om te werken (arbeidsongeschikten en gepensioneerden).
  • Zorg moet kosten wat het kost. Als ze extra geld kost, moeten we dat accepteren.

Waar in het individualistisch denken versterking van de zelfredzaamheid hoofddoel van het sociaal beleid is, is dat in het collectieve denken meer de zorg als vangnet.

Denkrichting 3: sociaal

Net als de collectivistische visie wijst het sociale denken het individualisme als onrealistisch af. De mens wordt geboren als door en door sociaal wezen in een of meer sociale verbanden. Die sociale verbanden zijn de hoekstenen van de samenleving, niet het zwakke individu.

Het zijn dan ook die sociale verbanden die bij voorkeur de collectieve verantwoordelijkheden moeten dragen. De belangrijkste zijn (in willekeurige volgorde) het gezin, de familie, de vriendenkring, de buren, de collega's op het werk, de kerk, de vakbond, de harmonie, de voetbalclub en het dorp.

Wanneer de overheid de verantwoordelijkheden van die sociale verbanden overneemt, worden ze vanzelf killer, onpersoonlijker, bureaucratischer en minder doelmatig.

De gemeente wacht in dit denken niet af of het maatschappelijk middenveld zich meldt of zich desgevraagd bereid toont om taken over te nemen. De gemeente zet zich bewust en actief in om het maatschappelijk middenveld zodanig te versterken dat het meer taken op zich kan nemen. Vaak vergt dit investeringen op de langere termijn.

Keuzes

   Visies / denkrichtingen

  Méér individueel Méér collecgtief Méér sociaal
Preventief beleid? Uiteraard, maar alleen wat bewezen effectief èn doelmatig is Zeker, en ook experimenteren Preventie via duurzame samenlevingsverbanden
Welke doelgroepen?  Alleen wie zonder de overheid niet kan overleven. Méér doen ontneemt marktprikkels.
Eenzaamheid bijv is ieders eigen zaak.
Iedereen helpen die onvoldoende een gelukkig leven kan leiden.
Dus bijv zeker bestrijden eenzaamheid.
Alleen de mensen helpen die niet door samenlevings-verbanden geholpen kunnen worden.
Ieders eigen taak om sociaal voldoende te participeren. Wie niemand helpt en zich afzijdig houdt, vereenzaamt uiteindelijk als gevolg van eigen keuze
Kwaliteit van vangnet Kwalitatief basisniveau, tenzij prikkel om te werken niet meer relevant is, dan is plus denkbaar Wat nodig is om een gelukkig leven te kunnen leiden Basisniveau. De sociale omgeving moet voor de plus zorgen.
Toegankelijkheid van vangnet Strenge selectie
Geen onaanvaardbaar lange wachtlijsten
Snelle, ruimhartige toelating, zeker zonder wachtlijsten Strenge selectie: alleen wie niet op maatschappelijke organisaties kan terug vallen. Geen wachtlijsten
Maatwerk of vooral gelijke monniken gelijke kappen Vraaggerichte dienstverlening, maar ook rechtsgelijkheid en rechtszekerheid. Gelijke monniken, gelijke kappen. En regels zijn regels Hulp is geen gunst maar, maar een recht Maatwerk. Hulp afhankelijk van ontbreken van mogelijkheden in de sociale omgeving
Hoeveel bemoeienis van de gemeente? Zo weinig mogelijk. Alleen de noodzakelijke regie. Regisserend, motiverend, controlerend, waar gewenst regelend Maximaal taken bij maatschappelijke organisaties leggen
Toegang in eigen beheer of uitbesteden? Maximaal uitbesteden aan particuliere partijen (marktprikkel) Zelf doen. Particuliere bedrijven toch vooral uit op winstbejag Is pragmatische keuze. Wat het meest effectief en doelmatig is
Keuzevrijheid en verantwoordelijk-heid voor kwaliteit bij gemeente? Of uitbesteden via één hoofdaanbieder? Gemeente moet kwaliteitseisen aan aanbieders stellen. Verder minimale bemoeienis.
Wel oppassen voor particuliere monopolieposities.
Gemeente blijft altijd verantwoordelijk voor de kwaliteit en is daar per geval aanspreekbaar op Is op zich niet zo interessant.
Als reacties uit de samenleving maar genoeg doordringen. En tot eventueel gewenste kwaliteits-verbeteringen leiden

De drie denkrichtingen en onze zorgpunten

We hebben ook gekeken wat de denkrichtingen zeggen over de belangrijkste zorgpunten die uit de evaluatie en de analyse van maatschappelijke ontwikkelingen tevoorschijn zijn gekomen.

Zorgpunten uit evaluatie en trends                              

Visies / denkrichtingen

  Méér individueel Méér collectief Méér sociaal
Steeds meer mensen die buiten de boot vallen Financiële prikkels opvoeren.
Hierdoor komen meer mensen aan het werk.
Wie dat niet lukt, heeft helaas pech en moet door particuliere hulporganisaties geholpen worden.
Mensen helpen, bemoedigen, zelfvertrouwen geven en aansporen.
Geen betaalde baan? Dan andere zinvolle maatschappelijke activiteiten.
Minder motiveren door marktprikkels.
Maatschappelijke samenlevingsverbanden prikkelen zich te ontfermen over wie blijvend uit de boot dreigt te vallen.
Prikkel ook mensen om sociaal actief te worden en mee te doen.
Afname sociale samenhang
Voor zover daarvan sprake is: een onvermijdelijke ontwikkeling.
Het is de eigen verantwoordelijkheid van mensen om elkaar op te zoeken en helpen.
Sociale samenhang bevorderen door collectieve faciliteiten en aantrekkelijke ontmoetingsplekken te creëren Alles op alles zetten om duurzame samenlevingsverbanden te bevorderen en waar nodig te faciliteren
Stijging van zorggebruik en -kosten Doelmatigheid maximaliseren.
Tevens gemeentelijke uitgaven en bemoeienissen terug brengen richting wettelijk minimum
Goed kijken naar doelmatigheid.
Daarnaast als samenleving uitgavenverhoging als iets onvermijdelijks accepteren en belastingen verhogen
Maximaal gemeentelijke taken door duurzame samenlevingsverbanden over laten nemen.
Alles op alles zetten om vrijwilligerswerk in/voor deze verbanden te bevorderen

Zoeken

Zoeken

Bezoekgegevens

Gemeentehuis
Kornoeljeplein 1
9481 AW Vries (route)
0592 - 266 662
info@tynaarlo.nl
Alle contactgegevens

Wmo, Zorg, jeugd en werk
0592 - 266 737
sociaalteam@tynaarlo.nl

Wij werken uitsluitend op afspraak

Openingstijden publiekszaken

Maandag:   08.30 - 12.00 uur
Dinsdag:   08.30 - 12.00 uur
Woensdag:   08.30 - 12.00 en 13.00 - 16.00 uur
Donderdag:   08.30 - 12.00 en 13.00 - 19.00 uur
Vrijdag:   08.30 - 12.00 uur

Openingstijden milieustraat                  

Maandag:   Gesloten
Dinsdag:   Gesloten
Woensdag:   12.30 - 16.00 uur
Donderdag:   12.30 - 16.00 uur
Vrijdag:    08.00 - 16.00 uur
Zaterdag   12.30 - 16.00 uur


Milieustraat
Zuidlaarderweg 33
9482 TV Tynaarlo
0592-266 662

Meer openingstijden 

Archief website

Copyright

businesspark ter borch

op het kruispunt van stad en land